معلمی

همه طلبکارند: نمره مو بده!

به شغل های مختلفی که روزانه با اونها سر و کار داریم یک گوشه چشمی بیندازید. شما توی شهرداری کار دارید. تشریف می برید اونجا. خب طبیعیه که برای کوچکترین کار باید دست کم ده تا اتاق رو فتح کنید و هی امضا و مهر بگیرید. شما وارد یک اتاق می شید تا یک امضای ناقابل بگیرید. جناب کارمند نشسته و خیلی زحمت بکشه داره با تلفن حرف می زنه. خب 3-4 دقیقه گذشته و آقا ول کن نیست. شما چه کار می کنید؟ خب مشخصه همونجا مثل یک بچه ی خوب وایستادید! چند دقیقه دیگه هم میگذره. باز هم وایستادید و هیچی نمیگید. فوقش یه کم قیافتون رو کج و معوج کنید که مثلا به خیال خودتون دارید بهش می فهمونید که باید روشو کم کنه و از صبر و متانت شما خجالت بکشه. اما اون اصلا به شما نگاه نمیکنه که افاضاتتون رو ببینه. خب تموم شد بالاخره. گوشی گذاشته شد. خب شما حالا با همون متانت مزبور می فرمایید: ببخشید عذر میخام شرمنده مزاحم شدم این برگه رو لطف می کنید امضا کنید؟ ایشون هم یک نگاهی به همون پوشه ای که دستتونه میندازن و می فرمایند برو اتاق بغلی اشتباه اومدی! خب شما چی میگید؟ "هوی مردک مسخره کردی؟ یه ساعت ما رو معطل کردی حالا برم اتاق بغلی؟! این رییستون کجاس ببینه چه عتیقه هایی رو گذاشته مسئول؟!!!!" هه نه آقا شما اینا رو نمی گی. شما میگی ا ببخشید شرمنده دستتون درد نکنه ممنون از راهنماییتون و تشریف می برید اتاق بغلی. از قضا اونجا هم مسئول مربوطه درگیر تماس های داخلی و خارجی هستن.....

 

اما ارباب رجوع معلم اینطور با ایشون برخورد نمیکنه. اون نمیتونه و تحمل نداره حتی 5 دقیقه صبر کنه. اون بلد نیست تشکر کنه تا دل طرف رو خوش کنه. تشکر و سپاسگزاری که هوچ طلبکار هم هست: "قبول شدم" در برابر "ما رو انداخت" . ارباب رجوع ادارات یکی یکی و با نظم و ادب برخورد می کنن اما شما از 30 تا بچه در یک کلاس چه توقعی دارید؟ بزرگترهای ریش سفید ما مگر چقدر درک دارن که ما از نتیجه هاشون انتظار داشته باشیم؟ گاهی چنان وقاحت از حد می گذره که آدم می مونه اینها واقعا فرزند انسانند؟ " آقا ده ما رو بده دیگه" عجب! نمره کیلوییه دیگه. خب طبیعیه همه چی کیلوییه. جالبتر وقتی هست که اولیای بچه هم بیان و به مدیر مردسه بگن این آقا کیه مثلا ریاضی درس میده؟ بچه م میگه اصلا این درس دادن بلد نیست برا همین نمره ش کم شده. یا این با بچه ما لجه و قس علی هذا.

آرشیو وبلاگ

مطالب اخیر

موضوعات وبلاگ